Mijn hartje doet pijn.
Gisteren keihard met iets geconfronteerd waar ik niet goed mee weet om te gaan.
Ik had het absoluut niet zien aankomen.
Wat is het toch dat mannen zich bedreigt moeten voelen wanneer een vrouw op haar poten staat.
Ik wil niet het gevoel krijgen mij niet meer te kunnen bewegen op de manier zoals ik wil maar in functie van wat iemand wil. Ik kan dat niet en zal dat ook nooit kunnen.
Je moet mooi aantrekkelijk zijn en sociaal en lief en beminnelijk maar gelijk toch wel met een zak over je hoofd lopen of met een ketting aan?
Ik zal het nooit snappen.
Ik weet in mijn hart wie ik graag zie maar ik wil niet met een etiket op mijn kop lopen van “bezet” of “af hier waakt…” .